* تبصره : 1
مودی مالیاتی مکلف است مقدار مالیات مورد قبول را پرداخت و نسبت به مازاد بر آن
اعتراض خود را در مدت مقرر تسلیم کند.
* تبصره : 2
نمایندگان عضو هیأت های حل اختلاف مالیاتی نباید قبلا نسبت به موضوع مطروحه
اظهار نظر داشته یا رأی داده باشند.
* تبصره : 3
در صورتی که رأی صادره هیأت بدوی از سوی یکی از طرفین مورد اعتراض تجدید نظر
خواهی قرار گرفته باشد در مرحله تجدید نظر فقط به ادعای آن طرف رسیدگی و رأی
صادر خواهد شد.* تبصره : 4
آراء قطعی هیأت های حل اختلاف مالیاتی به استثناء مواردی که رأی هیأت حل اختلاف
مالیاتی بدوی با عدم اعتراض مودی یا مأمور مالیاتی مربوط قطعیت می یابد برابر مقررات
ماده 251این قانون قابل شکایت و رسیدگی در شورای عالی مالیاتی خواهد بود.
* تبصره : 5
سازمان امور مالیاتی کشور اجازه دارد شکایت کتبی مودیان مالیاتی از آراء هیأت های
حل اختلاف مالیاتی صادره تا تاریخ تصویب این ماده که در مهلت قانونی به مرجع
مالیاتی ذی ربط تسلیم شده است را یک بار به هیأت های حل اختلاف مالیاتی تجدید
نظر به منظور رسیدگی و صدور رأی مقتضی احاله نماید.
* تبصره : 6
در مواردی که شکایت مودیان مالیاتی از آراء هیأت های بدوی از طرف هیأت حل اختلاف
مالیاتی تجدید نظر رد شود و همچنین شکایت از آراء هیأت های تجدید نظر از طرف
شعب شورای عالی مالیاتی مردود اعلام شود، برای هر مرحله معادل یک درصد ( ) %1
تفاوت مالیات موضوع رأی مورد شکایت و مالیات ابرازی مودی در اظهارنامه تسلیمی،
هزینه رسیدگی تعلق می گیرد که مودی مکلف به پرداخت آن خواهد بود