شرکت حسابداری ناجی

ماده 149 قانون مالیات های مستقیم

آن قسمت از داراییهای استهلاکپذیر که بر اثر بهکارگیری یا گذشت زمان یا سایر عوامل و بدون توجه به تغییر قیمتها ارزش آن تقلیل مییابد و همچنین هزینههای تأسیس، قابل استهلاک بوده و هزینه استهلاک آنها جزء هزینههای قابل قبول مالیاتی تلقی میشود. مقررات مربوط به استهلاکهای داراییهای استهلاکپذیر شامل جداول استهلاکها و چگونگی اجرای آن با رعایت استانداردهای حسابداری توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه میشود و ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این قانون بهتصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی میرسد

آخرین مطالب

تبصره ها

* تبصره : 1
افزایش بهای ناشی از تجدید ارزیابی دارایی های اشخاص حقوقی، با رعایت
استانداردهای حسابداری مشمول پرداخت مالیات بر درآمد نیست و هزینه استهلاک
ناشی از افزایش تجدید ارزیابی نیز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی تلقی نمیشود.
در زمان فروش یا معاوضه داراییهای تجدید ارزیابی شده، مابهالتفاوت قیمت فروش و
ارزش دفتری بدون اعمال تجدید ارزیابی در محاسبه درآمد مشمول مالیات منظور
میشود.
آئیننامه اجرائی این تبصره درمورد نحوه تجدید ارزیابی، فروش و استهلاک داراییهای
تجدید ارزیابی شده و سایر الزامات و ترتیبات اجرائی که با رعایت استانداردهای
حسابداری تهیه میشود، به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی ظرف مدت شش ماه از
تاریخ لازمالاجراء شدن این قانون ( ) 1395 / 1 / 1بهتصویب هیأت وزیران میرسد* تبصره : 2
در صورتی که بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوبالمنفعه شدن ماشین آلات،
زیانی متوجه موسسه گردد، زیان حاصل معادل ارزش مستهلک نشده دارایی منهای
حاصل فروش ( در صورت فروش ) یکجا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال
است. حکم این تبصره در مورد داراییهای تجدید ارزیابی شده نسبت به ارزش دفتری
بدون اعمال تجدید ارزیابی جاری است

قانون به زبان ساده